داوود امیریان نویسنده دفاع مقدس در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی سراج24، ضمن بررسی وضعیت ادبیات داستانی انقلاب گفت: متاسفانه فعالیت خاص و چشمگیری در این حوزه انجام نشده و کارها نیز بعضا ضعیف بوده.
وی با اشاره به سخنان مقام معظم رهبری متذکر شد: رهبر انقلاب بارها سخنرانی کرده اند و گفته اند که باید کارهای خوب و محکم در این زمینه سخاته شود. کارهایی که در سطح بین المللی نیز حرفی برای گفتن داتشه باشد اما متاسفانه سیاست گذاری ها ایراد دارد و برخی مدیران کارها را دهم قد خودشان می بینند و فکر می کنند ممیزی ها باید هم سطح نظرات خودشان باشد.
این فعال ادبیات داستانی انقلاب با بیان اینکه اکنون که 25 سال از جنگ می گذرد وقت آن است که به واقعیت ها بپردازیم، تصریح کرد: الان دیگر نیاز نیست که به شعارها تکیه کنیم. درست است که باید حماسی هم کار شود اما اندازه دارد. اینکه ما فقط ایرانی ها را خوب، مثبت و سفید نشان دهیم و عراقی ها را سیاه و منفی و در تمام عملیات ها و جنگ ها ایرانی ها پیروز نشان دهیم و عراقی ها را یک مشت احمق به تصویر بکشیم که با یک آفتابه اسیر می شوند، این سوال پیش می آید که پس چرا جنگ 8 سال بطول انجامید؟!
امیریان بر همین اساس ادامه داد: متاسفانه ما توجه نمی کنیم وقتی می خواهیم قوت و نیروی خودمان را نشان بدهیم، فکر می کنیم باید طرف مقابل را ضعیف به تصویر بکشیم. به همین دلیل است که مردم با اثار ارائه شده رابطه برقرار نمی کنند.
وی با تاکید بر اینکه برای بهبود شرایط باید به واقعیت ها پرداخت، اظهار داشت: بهترین پیشنهاد برای بهبود شرایط این است که اولا به واقعیت ها پرداخته شود و بعد از آن باید خون تازه ای وارد این عرصه شود. باید نسل جوان و حتی کسانی که بعد از جنگ به دنیا امدند وارد این عرصه شوند و اجازه بدهیم جوانان کار کنند.
این نویسنده دفاع مقدس یادآور شد: متاسفانه شنیده می شود برخی می گویند نویسنده حتما باید در دوران جگ حضور داشته باشد که وارد این عرصه شود و یا حتما طیف بچه های حزب اللهی باید در این حوزه قلم بزنند که این اصلا درست نیست. شما نگاه کنید تولستوی چندین سال پس از آن جنگ معروف به دنیا آمد اما توانست «جنگ و صلح» را بنویسد. طبیعتا او خاطرات و منابع را خوانده و توانسته بر اساس آنها بنویسد.
امیریان با انتقاد از وضع فعلی حاکم بر ادبیات داستان انقلاب خاطرنشان کرد: اگر ما بخواهیم واقعیت ها را بنویسیم به سیاه نمایی متهم میشویم. این سیاه نمایی نیست، واقعیت است. برای مثال خانواده ای هست که یک پسرش در جبهه بود و یک پسر دیگر به دلیل همکاری با منافقین اعدام شده است. خب این واقعیت است و می تواند منبع خوبی برای یک داستان شود اما اگر همین نوشته شود می گویند سیاه نمایی شده است.
وی بر همین اساس ادامه داد: از سوی دیگر خیلی از افرادی که نویسندگان حزب اللهی را متهم به سیاه نمایی می کنند کسانی هستند که ان موقع یا جبهه نرفته اند و یا اصلا نبوده اند و سن شان به جنگ نمی رسد. آنهایی که جبهه نرفه اند مقصرند اما الان مدعی هم شده اند.
این نویسنده دفاع مقدس تاکید کرد که باید یک مقدار با نگاه روشن تر نگاه کنیم و از موضع بالا به موضعات ننگریم. من نمی گویم ضد واقعیت بنویسیم و حرفهایی را که به مذهب و مرام مان توهین می کند وارد ادبیات بکنیم اما بالاخره یکسری واقعیت ها را نمی شود کتمان کرد.
امیریان در پایان با اشاره به موفقیت فیلم های اخراجی ها متذکر شد: چرا اخراجی ها مورد اقبال قرار می گیرد؟ چون واقعیت ها را نشان می دهد و می گوید الزاما هر فردی جبهه رفت یک ادم نورانی نبود. اما در جنگی که 2 میلیون نفر در آن حاضر بودند، این ادم ها هم بوده اند. شما از کسانی که جبهه رفته اند بپرسید. اصلا اینگونه نبوده که همه نماز شب بخوانند. حتی بعضا در خط مقدم بین بچه ها اختلاف نظر پیش می آمد و خیلی مسایل وجود داشت. بنده نمی گویم خیلی از این حرفها را بگوییم اما بالاخره باید یکسری واقعیت ها را بگوییم. وقتی واقعیت ها کتمان می شوند، یعنی ما دروغ می گوییم.
